αντικείμενο

ουσιαστικό

1. Υλικό ή άψυχο στοιχείο με ορισμένη μορφή, όρια και ιδιότητες, που μπορεί να γίνει αντιληπτό, να μετακινηθεί ή να χρησιμοποιηθεί.

2. Θέμα ή πεδίο στο οποίο επικεντρώνεται μια δραστηριότητα, συζήτηση ή μελέτη.

Συνώνυμα

πράγμα τεμάχιο κομμάτι θέμα στοιχείο οντότητα σκοπός στόχος πράμα πλήρωμα είδος έκθεμα σώμα εργαλείο υλικό ζήτημα προϊόν εμπόρευμα δημιούργημα ζητούμενο χειροτεχνία κάτι κατασκεύασμα μπιχλιμπίδι

Αντώνυμα

άνθρωπος πρόσωπο σύμβολο ανιχνευτής έννοια ιδέα πλάσμα φυτό φωτογράφος κάδος κενό τίποτα ζώο πίνακας θήκη

Παραδείγματα χρήσης

  • Το αντικείμενο έπεσε από το ράφι.
  • Το μάθημα έχει ως αντικείμενο τη σύγχρονη λογοτεχνία.
  • Στην πρόταση, το ρήμα απαιτεί αντικείμενο.
  • Η επιθυμία του έγινε το αντικείμενο της έντονης συζήτησης.
  • Στον προγραμματισμό, κάθε κλάση δημιουργεί ένα αντικείμενο με ιδιότητες και μεθόδους.