εφευρετικότητα

ουσιαστικό

1. Ικανότητα να επινοεί κανείς νέες, πρωτότυπες και λειτουργικές λύσεις, ιδέες ή μεθόδους, αξιοποιώντας φαντασία, γνώση και διαθέσιμους πόρους.

Συνώνυμα

ευρηματικότητα επινοητικότητα ευστροφία δημιουργικότητα πρωτοτυπία έμπνευση φαντασία ιδιοφυία ευφυΐα εξυπνάδα τέχνασμα κόλπο αυτοσχεδιασμός τέχνη νεωτερισμός

Αντώνυμα

ανικανότητα συμβατικότητα κοινότυπία απλοϊκότητα μονοτονία αδυναμία συντηρητισμός στερεοτυπία βλακεία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η εφευρετικότητα του μηχανικού έλυσε το τεχνικό πρόβλημα.
  • Σε δύσκολες συνθήκες, η εφευρετικότητα σώζει συχνά ζωές.
  • Ο καθηγητής επαίνεσε την εφευρετικότητα των μαθητών.
  • Η εφευρετικότητα στην τέχνη εκφράζεται μέσα από πρωτότυπες φόρμες και ιδέες.
  • Η ομάδα κέρδισε χάρη στην εφευρετικότητα της λύσης που πρότεινε.