σύμπτωση

ουσιαστικό

1. Τυχαία ταυτόχρονη εμφάνιση δύο ή περισσότερων γεγονότων ή περιστάσεων χωρίς εμφανή αιτιακή σύνδεση, που θεωρείται αποτέλεσμα τύχης.

2. Ταύτιση ή συμφωνία στοιχείων, ιδεών ή απόψεων όταν συμπίπτουν σε χαρακτηριστικά ή αποτέλεσμα.

Συνώνυμα

τυχαιότητα σύγκρουση πρόσκρουση τυχαίοτητα συμπτωματικότητα τύχη συγκυρία συναπάντηση κρούση περίσταση περίπτωση ατυχία ταύτιση ομοιότητα

Αντώνυμα

αναγκαιότητα αιτιότητα αιτία σκοπιμότητα πρόθεση προμελέτη σχεδιασμός προβλεψιμότητα βεβαιότητα απόκλιση προαίρεση αντιδιαστολή συστηματικότητα νόμος αποφυγή μοίρα

Παραδείγματα χρήσης

  • Ήταν μεγάλη σύμπτωση που συναντηθήκαμε εκεί.
  • Δεν πιστεύω ότι είναι απλή σύμπτωση. Κάτι κρύβεται πίσω.
  • Η σύμπτωση των ημερομηνιών έκανε δύσκολη την οργάνωση.
  • Υπήρξε σύμπτωση απόψεων μεταξύ των συμμετεχόντων.
  • Στην επιστήμη, μια τυχαία σύμπτωση στα δεδομένα μπορεί να παραπλανήσει τους ερευνητές.