συντελεστής

ουσιαστικό

1. Παράγοντας ή στοιχείο που συμβάλλει ή επηρεάζει το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας, ενός φαινομένου ή ενός υπολογισμού.

Συνώνυμα

παράγοντας συνεισφέρων συνεργάτης δείκτης ποσοστό μέτρο βαθμός λόγος παράγων συνεργός παράμετρος δημιουργός κλίμακα στοιχείο παραγωγός συνιστώσα πρωτοστάτης

Αντώνυμα

αποτέλεσμα συνέπεια εκβάση παρακολουθητής προϊόν αποδέκτης θεατής παρατηρητής αντίπαλος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο συντελεστής του x^2 στην εξίσωση είναι 3.
  • Ο συντελεστής τριβής μεταξύ των δύο επιφανειών μετρήθηκε στο εργαστήριο.
  • Ο συντελεστής συσχέτισης μεταξύ ύψους και βάρους είναι θετικός.
  • Ο συντελεστής φόρου για τα εισοδήματα αυξήθηκε φέτος.
  • Ο συντελεστής δόμησης καθορίζει πόση επιφάνεια επιτρέπεται να χτιστεί σε ένα οικόπεδο.
  • Στην ταινία, κάθε συντελεστής είχε σαφή ρόλο στην παραγωγή.