πεποίθηση

ουσιαστικό

1. Εσωτερική βεβαιότητα ή σιγουριά για την αλήθεια, την ορθότητα ή την αξιοπιστία ενός ισχυρισμού, μιας ιδέας ή ενός γεγονότος, που διαμορφώνει τη γνώμη και την κρίση του ατόμου.

Συνώνυμα

πίστη βεβαιότητα σιγουριά δοξασία εμπιστοσύνη άποψη γνώμη εντύπωση προσδοκία αποφασισμός ιδεολογία

Αντώνυμα

αμφιβολία αβεβαιότητα απορία υπόνοια δυσπιστία σκεπτικισμός υποψία απιστία αναποφασιστικότητα ανασφάλεια δισταγμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η πεποίθηση του καθηγητή ότι όλοι μπορούν να μάθουν ενισχύει το μάθημα.
  • Έχω την πεποίθηση ότι θα τα καταφέρουμε.
  • Ο προπονητής είχε πεποίθηση στην ομάδα του.
  • Η πεποίθηση της ότι η ειλικρίνεια είναι απαραίτητη την καθοδηγεί.
  • Μίλησε με πεποίθηση κατά τη διάρκεια της παρουσίασης.