μπέμπης

ουσιαστικό

1. Μικρό παιδί ή βρέφος, συνήθως αρσενικού φύλου, το οποίο προκαλεί στοργή και φροντίδα από τους ενήλικες.

Συνώνυμα

μωρό βρέφος μωράκι μωρούλης κουτσούβελο παιδί παιδάκι μπόμπιρας μικρούλης νήπιο βρεφάκι κουκλάκι χουχούλης γλυκούλης παίδι αγοράκι νεογέννητο

Αντώνυμα

ενήλικας ενήλικος μεγάλος άνδρας ώριμος γέρος ηλικιωμένος άσχημος σκληρός μεγαλόσωμος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο μπέμπης κοιμάται στην κούνια.
  • Το παρατσούκλι του είναι μπέμπης.
  • Στην παρέα το παρατσούκλι του είναι μπέμπης, παρά τα τριάντα του.
  • Μη φοβάσαι, ο μπέμπης θα μάθει σιγά σιγά.
  • Το όνομα του κουταβιού είναι μπέμπης.