μονιμότητα

ουσιαστικό

1. Ιδιότητα ή κατάσταση του να παραμένει κάτι σταθερό και διαρκές για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να υπόκειται σε προσωρινές ή συχνές μεταβολές.

Συνώνυμα

σταθερότητα αμεταβλητότητα αμεταβλησία διάρκεια διατήρηση εδραίωση συνέπεια συνέχεια αιωνιότητα

Αντώνυμα

προσωρινότητα παροδικότητα εφήμεροτητα αστάθεια αλλαγή συγκυρία εναλλαγή μεταστροφή μεταβλητότητα μεταβατικότητα ανταλλαγή περιπλάνηση χρόνος ταξίδι περιοδεία κωλοτούμπα μετάβαση οδοιπορικό παραλλαγή μεταβολή μετακίνηση οδοιπορία τροχιά διαδοχή

Παραδείγματα χρήσης

  • Οι εκπαιδευτικοί αγωνίζονται για την μονιμότητα στη θέση τους.
  • Η μονιμότητα των κλιματικών αλλαγών προβληματίζει ολόκληρο τον πλανήτη.
  • Η δικαστική απόφαση απέκτησε μονιμότητα μετά τη δημοσίευσή της.
  • Για να αισθανθεί ασφάλεια, αναζητά μονιμότητα στην κατοικία του.
  • Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να διασφαλίσουν τη μονιμότητα των δικαιωμάτων των πολιτών.