μονάρχης

ουσιαστικό

1. Άτομο που ασκεί την ανώτατη κυριαρχία σε μοναρχικό κράτος, διαθέτοντας τίτλο όπως βασιλιάς ή βασίλισσα και συνήθως αποκτώντας τη θέση κληρονομικά.

2. Ο τίτλος ή η θεσμική θέση της ανώτατης αρχής στο πλαίσιο ενός μοναρχικού συστήματος.

Συνώνυμα

κυρίαρχος βασιλιάς βασίλισσα αυτοκράτορας αυτοκράτειρα πρίγκιπας πριγκίπισσα σουλτάνος σουλτάνα τσάρος τσαρίνα χαλίφης ηγεμόνας κύριος κεφαλή άρχων κυβερνήτης τύραννος δυνάστης δικτάτορας ηγέτης

Αντώνυμα

πρόεδρος υπήκοος πρωθυπουργός πολίτης βουλευτής υπουργός δημοκράτης

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο μονάρχης στέφθηκε χθες παρουσία ξένων ηγετών.
  • Οι υπήκοοι φοβούνταν να αμφισβητήσουν τον μονάρχη.
  • Ο μονάρχης είναι μια πεταλούδα γνωστή για τις μαζικές μεταναστεύσεις της.
  • Στον χώρο της τεχνολογίας, ο πρωτοπόρος αυτός θεωρείται μονάρχης των καινοτομιών.
  • Μετά την επανάσταση, ο μονάρχης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το θρόνο.