κατάπληκτος

επίθετο

1. Που αισθάνεται έντονη έκπληξη ή δέος εξαιτίας ενός απροσδόκητου, εντυπωσιακού ή αξιοσημείωτου γεγονότος, είδησης ή θέασης.

2. Που προκαλεί έντονη έκπληξη ή δέος σε άλλους λόγω της ιδιαιτερότητας, της σπανιότητας ή της εντυπωσιακής φύσης του.

Συνώνυμα

έκπληκτος εμβρόντητος άναυδος αποσβολωμένος συγκλονισμένος ξαφνιασμένος σοκαρισμένος σαστισμένος απορημένος παγωμένος μουδιασμένος εκστατικός θαμπωμένος εντυπωσιασμένος μάγεμένος άφωνος ζαλισμένος συντετριμμένος

Αντώνυμα

αδιάφορος απαθής ατάραχος ψύχραιμος ήρεμος αμέτοχος συνηθισμένος άνετος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ήταν κατάπληκτος όταν έμαθε τα αποτελέσματα.
  • Η Μαρία έμεινε κατάπληκτη από την απρόσμενη έκπληξη.
  • Οι θεατές ήταν κατάπληκτοι με την παράσταση.
  • Ο μικρός έμεινε κατάπληκτος μπροστά στο τεράστιο ενυδρείο.
  • Είμαι κατάπληκτος με το πόσο γρήγορα λύθηκε το πρόβλημα.