ευζωία

ουσιαστικό

1. Κατάσταση κατά την οποία άτομο ή κοινότητα διαβιεί με ικανοποιητικές υλικές συνθήκες, ασφάλεια, καλή υγεία και ψυχική ικανοποίηση, με κάλυψη βασικών και επιπλέον αναγκών και με αξιοπρέπεια.

Συνώνυμα

ευημερία ευμάρεια ευδαιμονία άνεση καλοζωία ευπορία υγειά ευτυχία ευεξία αφθονία πλούτος χλιδή

Αντώνυμα

φτώχεια ανέχεια κακοζωία δυστυχία στέρηση αθλιότητα ασθένεια νόσος αρρώστια λοιμός νόσημα πάθηση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ευζωία των ηλικιωμένων πρέπει να αποτελεί κοινωνική προτεραιότητα.
  • Ζήτησαν μέτρα για την ευζωία των εργαζομένων στον τομέα της υγείας.
  • Η οικονομική ανάπτυξη δεν οδηγεί πάντα στην πραγματική ευζωία των πολιτών.
  • Φροντίζει την ευζωία των κατοικιδίων του με ισορροπημένη διατροφή και άσκηση.
  • Για εκείνη, η ευζωία σημαίνει χρόνο για οικογένεια, υγεία και προσωπική ανάπτυξη.