εξέχων

επίθετο

1. Που προεξέχει από το επίπεδο μιας επιφάνειας ή προβάλλει προς τα έξω.

2. Που έχει ιδιαίτερη σημασία ή κύρος και διακρίνεται ως πιο σημαντικό, επιδραστικό ή αξιοσημείωτο σε σχέση με τα υπόλοιπα.

Συνώνυμα

επιφανής διακεκριμένος διαπρεπής προεξέχων αξιόλογος σημαντικός αξιοσημείωτος κορυφαίος υπερέχων πρωτοπόρος σπουδαίος επίλεκτος λαμπρός εξαιρετικός εξαίρετος επιβλητικός εμβληματικός

Αντώνυμα

ασήμαντος άσημος αμελητέος αφανής συνηθισμένος κοινός μέτριος μικρός δευτερεύων υποδεέστερος κρυφός απλός αδιάφορος ταπεινός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο εξέχων καθηγητής παρέδωσε διάλεξη για τις νέες θεωρίες.
  • Ο εξέχων πολιτικός κέρδισε τις εντυπώσεις στη δημόσια συζήτηση.
  • Ο εξέχων επιστήμονας συνέβαλε καθοριστικά στην ανακάλυψη.
  • Ο εξέχων ρόλος στην παράστασή του χάρισε στον ηθοποιό διεθνή αναγνώριση.
  • Ο εξέχων βράχος προεξείχε πάνω από το μονοπάτι και απαιτούσε προσοχή.