δικαίωση

ουσιαστικό

1. Η κατάσταση ή το αποτέλεσμα κατά το οποίο αναγνωρίζεται ότι κάποιος έχει δίκιο, αποκαθίσταται η αλήθεια ή ικανοποιείται ένα αίτημα ή μια προσδοκία.

2. Η ηθική ή πρακτική αποκατάσταση μετά από αδικία, προσπάθεια ή δοκιμασία.

Συνώνυμα

αποκατάσταση αποθέωση αθώωση επανόρθωση δικαιολόγηση αποζημίωση επιβεβαίωση δικαίωμα δικαιοσύνη

Αντώνυμα

αδίκωση αδικία σκευωρία καταδίκη ενοχοποίηση γελοιοποίηση ακύρωση ήττα

Παραδείγματα χρήσης

Η νίκη της ομάδας ήταν μια μεγάλη δικαίωση για τους κόπους της.
Μετά από χρόνια αμφισβήτησης, η απόφαση του δικαστηρίου έφερε τη δικαίωση.
Η επιτυχία της κόρης του ήταν η απόλυτη δικαίωση για την οικογένεια.
Περίμενε αυτή τη στιγμή σαν μια προσωπική δικαίωση.
Η δικαίωση των προσπαθειών του ήρθε τελικά αργά, αλλά άξιζε.