διαρρήκτης

ουσιαστικό

1. Άτομο που παραβιάζει παράνομα κατοικία, κτίριο ή χώρο εισερχόμενο με βία ή δόλο, συνήθως για να αφαιρέσει αντικείμενα ή χρήματα.

2. Πρόσωπο που ανοίγει ή σπάει κλειδαριές, πόρτες ή χρηματοκιβώτια με σκοπό τη διάρρηξη ή κλοπή.

Συνώνυμα

κλέφτης εισβολέας μπουκαδόρος μπουκάς ληστής εγκληματίας κακοποιός ποντικός χάκερ

Αντώνυμα

ιδιοκτήτης ένοικος κάτοικος κάτοχος φύλακας αστυνομικός θεματοφύλακας σεκιουριτάς φρουρός αρχιφύλακας νοικοκύρης θύμα χωροφύλακας αστυνόμος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο διαρρήκτης μπήκε στο διαμέρισμα από το παράθυρο χθες το βράδυ.
  • Η αστυνομία συνέλαβε τον διαρρήκτη αφού κατατέθηκαν οι πρώτες καταγγελίες.
  • Οι διαρρήκτες απέφυγαν τις κάμερες και αφαίρεσαν κοσμήματα και ηλεκτρονικές συσκευές.
  • Η νέα παράσταση δείχνει τον έρωτα σαν έναν αόρατο διαρρήκτη που ξεκλειδώνει καρδιές.
  • Χωρίς να ενεργοποιηθεί ο συναγερμός, ο διαρρήκτης άνοιξε την κεντρική πόρτα με λοστό.
  • Στον κυβερνοχώρο τον χαρακτήρισαν ως ψηφιακό διαρρήκτη που παραβίασε προσωπικούς λογαριασμούς.