δίωξη

ουσιαστικό

1. Ενέργεια καταδίωξης ή προσπάθειας σύλληψης, περιορισμού ή ακινητοποίησης προσώπου ή ζώου.

2. Διαδικασία ποινικής δίωξης που ασκείται από τις αρμόδιες αρχές εναντίον προσώπου με σκοπό τη διερεύνηση και την επιβολή ποινικών κυρώσεων.

Συνώνυμα

διώξιμο διωγμός διωγή καταδίωξη κατηγορία παραπομπή κυνηγητό κυνήγι μήνυση

Αντώνυμα

αθώωση παύση ανάκληση απόσυρση αναστολή ασυλία ελευθερία προστασία συγχώρεση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η δίωξη του υπόπτου ξεκίνησε μετά την ανάλυση των στοιχείων.
  • Η δίωξη του κλέφτη από τους αστυνομικούς κράτησε λίγα λεπτά στο στενό.
  • Πολλοί καταγγέλλουν πολιτική δίωξη λόγω των πεποιθήσεών τους.
  • Η δίωξη του ηλεκτρονικού εγκλήματος απαιτεί εξειδικευμένους τεχνικούς και διεθνή συνεργασία.
  • Η δίωξη της δικαιοσύνης είναι βασική αρχή στο κράτος δικαίου.