απαγορευμένος

επίθετο

1. Που έχει απαγορευτεί από νόμο, κανόνα ή εξουσία και δεν επιτρέπεται η χρήση, η πρόσβαση ή η διεξαγωγή του.

2. Που δεν θεωρείται επιτρεπτό λόγω ηθικών, κοινωνικών ή πρακτικών περιορισμών.

Συνώνυμα

απαγορευθείς μπανισμένος ανεπίτρεπτος μπλοκαρισμένος παράνομος αποκλεισθείς λαθραία λαθραίος αποκλεισμένος παρεμποδισμένος

Αντώνυμα

επιτρεπτός επιτρεπόμενος νόμιμος θεμιτός εγκεκριμένος παραδεκτός ελεύθερος ανοικτός δεκτός αποδεκτός εξουσιοδοτημένος παραδεδεγμένος σύννομος ανοιχτός ευπρόσδεκτος προσβάσιμος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η είσοδος στην περιοχή είναι απαγορευμένη χωρίς άδεια.
  • Οι συζητήσεις για το θέμα θεωρούνται απαγορευμένες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
  • Το κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους είναι απαγορευμένο από τον νόμο.
  • Ο χώρος είναι απαγορευμένος για τους επισκέπτες.
  • Το βιβλίο αυτό θεωρήθηκε απαγορευμένο από τη λογοκρισία.