αμίλητος

επίθετο

1. Που δεν μιλάει ή μιλάει πολύ λίγο, διατηρώντας σιωπή.

2. Που εκδηλώνει σιωπή ή αποφυγή λόγου λόγω ντροπής, στοχασμού, επιφυλακτικότητας ή άρνησης επικοινωνίας.

Συνώνυμα

σιωπηλός λιγομίλητος βουβός μουγγός άφωνος άλαλος λακωνικός ήσυχος άναυδος αθόρυβος εσωστρεφής συγκρατημένος κλειστός

Αντώνυμα

ομιλητικός φλύαρος πολυλογικός λαλίστατος πρόσχαρος επικοινωνιακός εκδηλωτικός κοινωνικός θορυβώδης γελαστός

Παραδείγματα χρήσης

Κράτησε όλη τη νύχτα αμίλητος, χωρίς να απαντήσει σε κανένα.
Η μητέρα έμεινε αμίλητη όταν άκουσε τα νέα.
Το δωμάτιο έμεινε αμίλητο όταν σταμάτησε η μουσική.
Οι φίλοι ήταν αμίλητοι από το σοκ του ατυχήματος.
Παρά τις ερωτήσεις, ο διευθυντής παρέμεινε αμίλητος.