άφωνος

επίθετο

1. Που δεν έχει τη δυνατότητα να μιλήσει ή στερείται φωνής, είτε προσωρινά είτε μόνιμα.

2. Που δεν βρίσκει λόγια εξαιτίας έντονης έκπληξης, δέους ή συγκίνησης.

3. Που δεν παράγει ήχο όταν αυτό αναμένεται, για πρόσωπα, όργανα ή μηχανισμούς.

Συνώνυμα

μουγγός μουγκός αμίλητος βωβός άλαλος έκπληκτος αποσβολωμένος άναυδος αφοπλισμένος σιωπηλός εμβρόντητος αθόρυβος σαστισμένος κατάπληκτος σοκαρισμένος μουδιασμένος λακωνικός παγωμένος πελαγωμένος

Αντώνυμα

ομιλητικός φωνητικός λαλίστατος λαλιάρης πολυλογικός συζητητικός φωναχτός ηχηρός εκφραστικός μουσικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Έμεινα άφωνος όταν άκουσα τα νέα.
  • Η ανακοίνωση την άφησε άφωνη.
  • Ο κατηγορούμενος παρέμεινε άφωνος κατά τη διάρκεια της ανάκρισης.
  • Το θέαμα είχε τόσο ισχυρό αποτέλεσμα που άφησε το κοινό άφωνο.
  • Οι θεατές έμειναν άφωνοι από την εξέλιξη.