κατανοητός

επίθετο

1. Που μπορεί να γίνει κατανοητός από κάποιον, επειδή παρουσιάζεται με σαφήνεια ή με τρόπο προσιτό στη σκέψη.

2. Που μεταφέρει την έννοια ή το νόημα ενός μηνύματος με τρόπο τέτοιο ώστε να διευκολύνεται η αφομοίωση και η ερμηνεία των πληροφοριών.

Συνώνυμα

καταληπτός εννοητός εύληπτος ευκολονόητος σαφής ξεκάθαρος ευκρινής προφανής φανερός διαυγής διαφανής νοητός αντιληπτός προσιτός προσβάσιμος ευνόητος ευδιάκριτος εξηγήσιμος εύκολος

Αντώνυμα

ακατανόητος ακατάληπτος δυσνόητος ασαφής συγκεχυμένος δαιδαλώδης αδιαφανής απρόσιτος απροσπέλαστος περίπλοκος σκοτεινός αινιγματικός μπερδεμένος πολύπλοκος μυστηριώδης αδιευκρίνιστος ασυνάρτητος ασύλληπτος αδιανόητος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο καθηγητής εξήγησε το μάθημα με τρόπο που ήταν κατανοητός.
  • Ο λόγος του ήταν κατανοητός και καθόλου ασαφής.
  • Ο θυμός του ήταν κατανοητός λόγω των αδικιών που είχε υποστεί.
  • Ο συλλογισμός της έκθεσης είναι κατανοητός, ακόμα και για αρχάριους.
  • Ο τρόπος παρουσίασης ήταν κατανοητός, γι' αυτό οι συμμετέχοντες κατάλαβαν εύκολα.