αόρατος

επίθετο

1. Που δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός με την όραση ή δεν γίνεται ορατός υπό συνήθεις συνθήκες.

2. Που παραμένει απαρατήρητος ή δεν γίνεται αντιληπτός από τους άλλους σε μεταφορικό επίπεδο.

Συνώνυμα

αθέατος αφανής κρυφός κρυμμένος απαρατήρητος ανεπαίσθητος αδιόρατος ανύπαρκτος

Αντώνυμα

ορατός φανερός εμφανής θεατός προφανής καταφανής παρατηρήσιμος οφθαλμοφανής διακριτός διαφανής επιφανής ευδιάκριτος χειροπιαστός απτός αντιληπτός αισθητός ανοιχτός σταρ υλικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο μάγος έγινε αόρατος μπροστά στα μάτια μας.
  • Στο μεγάλο συνέδριο ο Ιωάννης έμεινε αόρατος.
  • Η μελάνη ήταν αόρατη στο χαρτί μέχρι να το φωτίσουμε.
  • Πολλοί ηλικιωμένοι αισθάνονται αόρατοι στην κοινωνία.
  • Το υπέρυθρο φως είναι αόρατο για το ανθρώπινο μάτι.