ανελέητος

επίθετο

1. Που δεν δείχνει έλεος ή οίκτο προς κάποιον ή κάτι, ενεργώντας χωρίς επιείκεια ή συμπόνια.

2. Που προκαλεί ή επιβάλλει μεγάλη πίεση, πόνο ή δοκιμασία, χωρίς ανακούφιση.

Συνώνυμα

αμείλικτος αδυσώπητος ανηλεής άσπλαχνος ανάλγητος αδίστακτος άτεγκτος σκληρόκαρδος απάνθρωπος σφοδρός καταιγιστικός αδιάλλακτος σκληρός ψυχρός ανένδοτος κακόβουλος

Αντώνυμα

ελεήμων σπλαχνικός ευσπλαχνικός συμπονετικός συγχωρητικός επιεικής ανθρώπινος ήπιος μαλακός ευγενικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο διευθυντής υπήρξε ανελέητος απέναντι στους παραβάτες.
  • Η καταιγίδα ήταν ανελέητη και κατέστρεψε πολλά χωράφια.
  • Ο ανταγωνισμός ήταν ανελέητος και δεν άφηνε περιθώρια λάθους.
  • Ο πόνος ήταν ανελέητος και τον κράταγε ξύπνιο.
  • Οι δοκιμασίες που πέρασε ήταν ανελέητες, αλλά τον έκαναν πιο δυνατό.