φυλακή

ουσιαστικό

1. Χώρος ή ίδρυμα όπου κρατούνται προσωρινά ή μόνιμα πρόσωπα που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα ή τελούν υπό κράτηση, με σκοπό την απομόνωση, την τιμωρία και τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης.

Συνώνυμα

δεσμωτήριο σωφρονιστήριο κρατητήριο μπουντρούμι κάτεργο εγκλεισμός μέσα φυλάκιση κελί κολαστήριο φυλακάκι

Αντώνυμα

ελευθερία λευτεριά εκπαιδευτήριο απελευθέρωση καταφύγιο κατοικία άσυλο παράδεισος σπίτι

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο κατάδικος μεταφέρθηκε στη φυλακή.
  • Η κράτησή του στη φυλακή κράτησε πέντε χρόνια.
  • Οι χωρικοί έκαναν φυλακή στα χωράφια όλη τη νύχτα για να προστατεύσουν τη σοδειά.
  • Η οικονομική ανέχεια ήταν για εκείνη σαν φυλακή.
  • Μεταφέρθηκε στη φυλακή ανηλίκων μετά τη σύλληψή του.