φρένο

ουσιαστικό

1. Συσκευή ή μηχανισμός που χρησιμεύει στη μείωση της ταχύτητας ή στο σταμάτημα της κίνησης ενός οχήματος, μηχανής ή περιστρεφόμενου μέρους, με την άσκηση τριβής, αντίστασης ή άλλου μέσου.

Συνώνυμα

φρένα φρενάρισμα τροχοπέδη ανάσχεση ανακοπή αναστολή κόφτης στοπ περιορισμός εμπόδιο παρεμπόδιση φραγμός όριο χαλίνα απαγόρευση αποτροπή παύση

Αντώνυμα

γκάζι επιτάχυνση σκανδάλη κινητήρας μοχλός ώθηση ενίσχυση χαλάρωση απελευθέρωση προώθηση φλας έναυσμα παρακίνηση κίνηση ερέθισμα παρότρυνση σπρωξιά υποκίνηση

Παραδείγματα χρήσης

Το φρένο του αυτοκινήτου δεν λειτουργούσε και χρειάστηκε άμεση επισκευή.
Ο οδηγός τράβηξε το φρένο για να αποφύγει την πρόσκρουση.
Η κυβέρνηση έβαλε φρένο στις εισαγωγές για να προστατεύσει την εγχώρια παραγωγή.
Η κρίση έβαλε φρένο στην ανάπτυξη της επιχείρησης.
Έπρεπε να βάλω φρένο στα έξοδά μου για να ανταπεξέλθω οικονομικά.