ράχη

ουσιαστικό

1. Πίσω, ανώτερο τμήμα του σώματος ανθρώπου ή ζώου, από τους ώμους ως τη μέση, όπου βρίσκεται η σπονδυλική στήλη και οι παρακείμενοι μύες.

2. Μακρόστενη και ανυψωμένη κορυφογραμμή σε βουνό ή λόφο, η ακμή που διατρέχει το ύψωμα.

Συνώνυμα

πλάτη ραχοκοκαλιά κορυφογραμμή νώτο ραχούλα ραχίδα ύψωμα λόφος ανάχωμα κορμός έδαφος βουνό επίχωμα πλατό

Αντώνυμα

κοιλιά στήθος κοιλάδα θώρακας παλάμη φάτσα πρόσωπο πάτος εξώφυλλο λάκκος χαράδρα συρτάρι

Παραδείγματα χρήσης

  • Πονάει η ράχη μου μετά από τόση δουλειά.
  • Καθίσαμε πάνω στη ράχη του λόφου για να δούμε το ηλιοβασίλεμα.
  • Η ράχη του αλόγου ήταν ιδρωμένη μετά τη διαδρομή.
  • Η ράχη του βιβλίου είχε ξεκολλήσει από τη συχνή χρήση.
  • Η ράχη του βουνού χωρίζει τις δύο κοιλάδες.