πλάτωμα

1. Επίπεδη ή σχετικά επίπεδη έκταση γης σε ορεινό ή λοφώδες ανάγλυφο, συνήθως μικρής έκτασης, που δημιουργείται ανάμεσα σε επικλινείς επιφάνειες.

2. Ευρύτερο, σχεδόν επίπεδο τμήμα δρόμου ή μονοπατιού προοριζόμενο για στάση, αναστροφή ή προσπέρασμα οχημάτων.

3. Επίπεδο τμήμα σκάλας ή ανοικτού χώρου (π.χ. πλατεία, προαύλιο) που λειτουργεί ως σταθερό σημείο προσέγγισης ή διακοπής της κίνησης.

4. Κατάσταση σταθεροποίησης σε επίπεδα σε γράφημα ή σειρά μετρήσεων μετά από περίοδο μεταβολής.