νεωτερικός

επίθετο

1. Που ανήκει ή σχετίζεται με τη νεότερη ή σύγχρονη εποχή και τα χαρακτηριστικά της.

2. Που εισάγει νέες ιδέες, μορφές ή πρακτικές και απομακρύνεται από παραδοσιακά πρότυπα.

Συνώνυμα

μοντέρνος σύγχρονος νεωτεριστικός καινοτόμος πρωτοποριακός ανανεωτικός προοδευτικός πρωτότυπος υπερσύγχρονος καινοφανής προχωρημένος καινούριος νεότερος φρέσκος εκσυγχρονισμένος φουτουριστικός μεταμοντέρνος σημερινός

Αντώνυμα

παραδοσιακός παλαιός παλιομοδίτικος παλαιομοδίτικος παρωχημένος ξεπερασμένος αρχαϊκός συντηρητικός οπισθοδρομικός παλιός αντιδραστικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο νεωτερικός σχεδιασμός δίνει έμφαση στη λειτουργικότητα και την απλότητα.
  • Η νεωτερική τέχνη αμφισβήτησε τις παραδοσιακές μορφές έκφρασης.
  • Το νεωτερικό κτίριο με γυαλί και μέταλλο κυριαρχεί στην πλατεία.
  • Οι νεωτερικοί αρχιτέκτονες προτιμούν λιτές φόρμες και ανοιχτούς χώρους.
  • Οι νεωτερικές ιδέες για την εκπαίδευση μεταβάλλουν το πρόγραμμα σπουδών.