μοναδικότητα

ουσιαστικό

1. Η ιδιότητα ή κατάσταση του να υπάρχει ως μοναδικό παράδειγμα, χωρίς άλλο όμοιο.

2. Χαρακτηριστικό ή σύνολο χαρακτηριστικών που καθιστούν κάτι ξεχωριστό ή ιδιαίτερο σε σχέση με άλλα αντικείμενα, πρόσωπα ή φαινόμενα.

Συνώνυμα

μοναδότητα ιδιαιτερότητα πρωτοτυπία ατομικότητα αποκλειστικότητα σπανιότητα διαφορετικότητα διακριτότητα ξεχωριστότητα αυθεντικότητα ιδιοτυπία διαφοροποίηση

Αντώνυμα

πολλαπλότητα τύπος κατηγορία αναπαραγωγιμότητα επαναληψιμότητα ομοιότητα ομοιομορφία κοινοτοπία τυπικότητα γένος συγκρότημα φόρμουλα είδος μάζα επανάληψη μαζικότητα δίκτυο λίστα μοτίβο παράταξη πλήθος φατρία σωρός τάγμα σύγκριση συνήθεια ποικιλία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η μοναδικότητα κάθε ανθρώπου αξίζει σεβασμό.
  • Στην άλγεβρα, η μοναδικότητα της λύσης αποδείχθηκε με απλό τρόπο.
  • Η μοναδικότητα αυτού του έργου τέχνης το καθιστά περιζήτητο.
  • Η μοναδικότητα της στιγμής με έκανε να σταματήσω και να χαμογελάσω.
  • Οι επιστήμονες συζητούν για τη μοναδικότητα των συνθηκών που επέτρεψαν τη ζωή στη Γη.