κούκλος

ουσιαστικό

1. Μικρό αναπαραστατικό ομοίωμα ανθρώπου, συνήθως κατασκευασμένο από ύφασμα, πλαστικό ή άλλο υλικό, που χρησιμοποιείται για παιχνίδι, διακόσμηση ή συλλογή.

Συνώνυμα

κούκλα μορφονιός ωραίος όμορφος υπέροχος χαριτωμένος γοητευτικός κομψός πανέμορφος συμπαθητικός γλυκός ελκυστικός καλός λαμπερός μανεκέν

Αντώνυμα

άσχημος ασχημούλης ανεμφάνιστος απαίσιος αηδιαστικός αποκρουστικός αντιπαθητικός άχαρος απεχθής κακός απρόσωπος

Παραδείγματα χρήσης

Ο κούκλος στο πάρτι τράβηξε όλα τα βλέμματα.
Είσαι κούκλος σήμερα, έχεις αλλάξει πολύ.
Όταν ντύθηκε με το κοστούμι, έγινε κούκλος.
Με αυτό το μαλλί νομίζει ότι είναι κούκλος, αλλά μοιάζει περίεργος.
Ο κούκλος της σχολικής παρέας ήταν πάντα δημοφιλής.