εκπαιδευτής

ουσιαστικό

1. Άτομο που παρέχει συστηματική εκπαίδευση ή καθοδήγηση σε άλλους με σκοπό την απόκτηση δεξιοτήτων, γνώσεων ή ικανοτήτων σε εκπαιδευτικά, εργασιακά, αθλητικά ή τεχνικά πλαίσια.

Συνώνυμα

εκπαιδευτικός δάσκαλος διδάσκαλος καθηγητής μέντορας καθοδηγητής επιμορφωτής προπονητής τρέινερ γυμναστής κόουτς παιδαγωγός επιβλέπων

Αντώνυμα

εκπαιδευόμενος μαθητής μαθητευόμενος σπουδαστής φοιτητής ασκούμενος αρχάριος αμύητος νέος

Παραδείγματα χρήσης

Ο εκπαιδευτής της ομάδας έδωσε οδηγίες πριν από τον αγώνα.
Στο σεμινάριο, ο εκπαιδευτής εξήγησε τη νέα πολιτική ασφάλειας.
Ο εκπαιδευτής σκύλων μας έδειξε πώς να ανταποκρίνουμε στα σήματα του κατοικίδιου.
Ο εκπαιδευτής πτήσεων ακύρωσε την προγραμματισμένη πτήση λόγω κακοκαιρίας.
Οι εκπαιδευτές του προγράμματος αξιολόγησαν την πρόοδο των συμμετεχόντων.