αναλγησία

ουσιαστικό

1. Έλλειψη ή σημαντική μείωση της ικανότητας αντίληψης του πόνου, όπως εμφανίζεται μετά από χορήγηση αναλγητικών ή λόγω νευροκαταστροφικών βλαβών.

Συνώνυμα

αναισθησία αναίσθηση αδιαφορία απάθεια ψυχρότητα ακαρδία σκληρότητα ανηλεότητα κυνισμός ασυνειδησία

Αντώνυμα

αισθησία ευαισθησία συμπόνια ευσπλαχνία ανθρωπιά συγκινησιμότητα τρυφερότητα στοργή έλεος καλοσύνη φιλανθρωπία ενσυναίσθηση ερεθισμός σπλαχνικότητα συναισθηματικότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η αναλγησία κατά τη διάρκεια της εγχείρησης ήταν απαραίτητη για τον ασθενή.
  • Η φαρμακευτική αναλγησία ανακούφισε τον πόνο χωρίς να προκαλέσει γενική νάρκωση.
  • Μετά το σοκ, βιώνει αναλγησία απέναντι στα γεγονότα και δεν αντιδρά συναισθηματικά.
  • Η αναλγησία της κυβέρνησης στα κοινωνικά αιτήματα προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις.
  • Η οικονομική κρίση αποκάλυψε την αναλγησία απέναντι στους πιο ευάλωτους συνανθρώπους.