ανίσχυρος

επίθετο

1. Που διαθέτει μικρή ή ελάχιστη ικανότητα για να ασκήσει φυσική δύναμη ή αντοχή.

2. Που στερείται εξουσίας, επιρροής ή νομικής ισχύος για να επιβάλει αποφάσεις ή να επηρεάσει καταστάσεις.

Συνώνυμα

αδύναμος ασθενής ανήμπορος αποδυναμωμένος άκυρος ασθενέστερος εξασθενημένος αβοήθητος ακυρωμένος αναποτελεσματικός ανεπαρκής ευάλωτος αδρανής αναιμικός άτονος

Αντώνυμα

ισχυρός δυνατός αποτελεσματικός έγκυρος ικανός πανίσχυρος ενισχυμένος σθεναρός γερός ισχυρότερος δραστήριος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο ηλικιωμένος ένιωσε ανίσχυρος να σηκωθεί από την καρέκλα.
  • Η μητέρα ένιωσε ανίσχυρη απέναντι στην ασθένεια του παιδιού.
  • Το δικαστήριο κήρυξε τη συμφωνία ανίσχυρη λόγω παραβίασης των όρων.
  • Οι εργαζόμενοι ένιωθαν ανίσχυροι απέναντι στην εταιρεία μετά τις απολύσεις.
  • Το μέτρο κρίθηκε ανίσχυρο και δεν εφαρμόστηκε.