ένοχος

επίθετο

1. Που έχει διαπράξει παράβαση ή έγκλημα και θεωρείται υπεύθυνος γι' αυτό από νομική ή κοινωνική άποψη.

2. Που φέρει ευθύνη ή κατηγορούμενη θέση για κάποιο λάθος, βλάβη ή άδικο αποτέλεσμα.

Συνώνυμα

υπαίτιος υπεύθυνος ενοχοποιημένος καταδικασμένος αίτιος δράστης κατάδικος κατηγορούμενος παραβάτης ύποπτος εγκληματίας αμαρτωλός

Αντώνυμα

αθώος αμέμπτος ανεπίληπτος αθωωμένος ντετέκτιβ άκακος αναμάρτητος άμωμος καθαρός μάρτυρας άψογος

Παραδείγματα χρήσης

  • Το δικαστήριο τον κήρυξε ένοχο.
  • Ο οδηγός κρίθηκε ένοχος για το ατύχημα.
  • Η μητέρα ένιωσε ένοχη που έλειψε από την παράσταση.
  • Μετά την αποκάλυψη, οι ένοχοι απέφυγαν να εμφανιστούν.
  • Νιώθω ένοχος κάθε φορά που θυμάμαι το λάθος μου.