άστοχος

επίθετο

1. Που αποτυγχάνει να πετύχει τον σκοπό, το αποτέλεσμα ή τον στόχο που είχε επιχειρηθεί.

2. Που παρουσιάζεται με έλλειμμα ακρίβειας ή ορθότητας σε κρίση, εκτίμηση, παρατήρηση ή περιγραφή.

Συνώνυμα

λανθασμένος εσφαλμένος λάθος ανακριβής ατυχής ακατάλληλος ανάρμοστος άκαιρος άκυρος αδέξιος απρόσεκτος αδόκιμος αποτυχημένος άσκοπος ανεπίκαιρος αταίριαστος ατελέσφορος αναποτελεσματικός ανούσιος απαράδεκτος απερίσκεπτος

Αντώνυμα

εύστοχος ακριβής σωστός ορθός επιτυχής επιτυχημένος κατάλληλος στοχευμένος πετυχημένος αποτελεσματικός έγκαιρος αρμόζων σκόπιμος επιτυχώς αποδοτικός τέλειος υποδειγματικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Το σουτ του ήταν άστοχο και η μπάλα πέρασε δίπλα από το τέρμα.
  • Το σχόλιό του ήταν άστοχο και προσέβαλε αρκετούς παρευρισκόμενους.
  • Η παρέμβασή της στη συζήτηση ήταν άστοχη και έκανε χειρότερα τα πράγματα.
  • Έκανε έναν άστοχο ελιγμό με το αυτοκίνητο και προκάλεσε κίνδυνο.
  • Οι παρατηρήσεις τους ήταν άστοχες και δεν βοήθησαν την ομάδα να βελτιωθεί.