τραυματισμός

ουσιαστικό

1. Βλάβη ή κάκωση σε ιστούς, όργανα ή στο σώμα γενικά, που προκαλείται από εξωτερική ή εσωτερική αιτία και συνήθως συνοδεύεται από πόνο, αιμορραγία ή μερική/ολική απώλεια λειτουργίας.

Συνώνυμα

τραύμα κάκωση τραυμάτιση πληγή μώλωπας κάταγμα διάστρεμμα θλάση έγκαυμα πλήγμα βλάβη εκδορά γρατζουνιά ξύσιμο σπάσιμο καρούμπαλο ζημιά κόψιμο αμυχή πάθηση χτύπημα

Αντώνυμα

υγεία ακεραιότητα ασφάλεια ανάρρωση αποκατάσταση θεραπεία μασάζ επούλωση ευεξία ευρωστία

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο τραυματισμός του ποδοσφαιριστή συνέβη στο γόνατο κατά τη διάρκεια του αγώνα.
  • Μετά τον τραυματισμό, χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση και φυσιοθεραπεία.
  • Στην έκθεση αναφέρεται ότι ο τραυματισμός προκλήθηκε από πτώση στον χώρο εργασίας.
  • Ένας μικρός τραυματισμός δεν του στέρησε τη δυνατότητα να συνεχίσει τις προπονήσεις.
  • Η ασφαλιστική εταιρεία κάλυψε τα έξοδα του τραυματισμού μετά την αξιολόγηση των εγγράφων.