μπάτσος

ουσιαστικό

1. Λαϊκό, συνήθως υβριστικό προσωνύμιο για μέλος του σώματος της αστυνομίας ή αστυνομικό, που δηλώνει περιφρόνηση ή αρνητική στάση απέναντι στον υπηρετούντα.

Συνώνυμα

αστυνομικός αστυνόμος ένστολος χωροφύλακας ντετέκτιβ γουρούνι αστυφύλακας φρουρός φύλακας σερίφης χαφιές αρχιφύλακας αξιωματικός υπαστυνόμος ανθυπαστυνόμος περίπολος

Αντώνυμα

πολίτης ιδιώτης παραβάτης εγκληματίας κακοποιός αντάρτης θύμα διαδηλωτής μάρτυρας

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο μπάτσος έκοψε κλήση για παράνομο παρκάρισμα.
  • Κάποιοι φώναζαν «μπάτσος» στους αστυνομικούς μετά το επεισόδιο.
  • Μην είσαι μπάτσος μαζί μου, άσε με να εξηγήσω.
  • Στην ταινία ο μπάτσος παρουσιάστηκε διεφθαρμένος.
  • Ο παλιός μπάτσος της γειτονιάς βοηθούσε τα παιδιά όταν χρειαζόταν.