ζόφος

ουσιαστικό

1. Βαθιά έλλειψη φωτός και ορατότητας που καλύπτει χώρο ή τοπίο, δημιουργώντας πυκνή, επίμονη σκοτεινότητα.

2. Ψυχική ή ατμοσφαιρική κατάσταση έντονης θλίψης, μελαγχολίας ή απελπισίας, συνοδευόμενη από αίσθηση καταχνιάς και βαριάς διάθεσης.

Συνώνυμα

σκότος σκοτάδι σκοτεινιά μαυρίλα μουντάδα νύχτα σκοτεινότητα ομίχλη άβυσσος μελαγχολία απόγνωση θάνατος

Αντώνυμα

φως ημέρα φωτεινότητα ηλιοφάνεια λάμψη ζωντάνια χαρά ελπίδα αισιοδοξία

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο ζόφος της νύχτας κάλυψε το χωριό.
  • Βυθίστηκε στον ζόφο της απελπισίας.
  • Ο ζόφος του πολέμου σκέπασε την πόλη.
  • Οι μνήμες έφεραν έναν αβάσταχτο ζόφο στην καρδιά του.
  • Στους μύθους ο ζόφος συνδέεται με τον Άδη και το σκοτάδι.