επιτακτικός

επίθετο

1. Που εκφράζει ή επιβάλλει εντολή ή απαίτηση, επιζητώντας άμεση συμμόρφωση.

2. Που απαιτεί άμεση προσοχή ή ενέργεια λόγω επείγοντος χαρακτήρα.

3. Που ασκεί έντονη πίεση ή ανάγκη για δράση, περιορίζοντας την δυνατότητα καθυστέρησης.

Συνώνυμα

επείγων πιεστικός υποχρεωτικός απαραίτητος αναγκαίος αναγκατικός επιβεβλημένος δεσμευτικός καταναγκαστικός έκτακτος απαιτητικός ζωτικός επικουρικός αγωνιώδης κατηγορηματικός

Αντώνυμα

προαιρετικός ήπιος χαλαρός ελαστικός ανεκτικός άτονος δευτερεύων ασήμαντος αμελητέος αχρείαστος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο επιτακτικός χαρακτήρας του προβλήματος απαιτεί άμεση παρέμβαση.
  • Ο επιτακτικός τόνος του διευθυντή δεν άφησε περιθώρια συζήτησης.
  • Ο επιτακτικός ρυθμός των εξελίξεων ανάγκασε την κυβέρνηση να δράσει.
  • Ο επιτακτικός τύπος του ρήματος χρησιμοποιείται για να δηλώσει εντολές.
  • Ο επιτακτικός λόγος του επιστήμονα κατέστησε σαφές ότι απαιτείται αλλαγή πολιτικής.