επιβάτης

ουσιαστικό

1. Άτομο που ταξιδεύει ή μεταφέρεται πάνω σε μέσο μεταφοράς (π.χ. πλοίο, αεροπλάνο, τρένο, λεωφορείο, αυτοκίνητο) χωρίς να οδηγεί ή να χειρίζεται το μέσο.

Συνώνυμα

επιβάτης επιβάτις επιβάτιδα επιβάτισσα επιβαίνων συνεπιβάτης συνταξιδιώτης ταξιδιώτης συνοδός οδοιπόρος περιηγητής λαθρεπιβάτης

Αντώνυμα

οδηγός πιλότος κυβερνήτης πλοίαρχος χειριστής συνοδηγός καπετάνιος πλοηγός πλήρωμα ναύτης μηχανικός πεζός αποβάτης

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο επιβάτης έδειξε το εισιτήριό του στον οδηγό πριν επιβιβαστεί.
  • Κάθε επιβάτης οφείλει να τηρεί τους κανόνες ασφαλείας.
  • Οι επιβάτες του πλοίου θα αποβιβαστούν σε λίγα λεπτά.
  • Μετά το τροχαίο, ένας επιβάτης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.
  • Σε αυτή τη συνάντηση αισθάνομαι απλός επιβάτης, χωρίς ενεργό ρόλο στη συζήτηση.