έθος

ουσιαστικό

1. Σταθερό σύνολο ηθικών αρχών και αξιών που χαρακτηρίζει την προσωπικότητα ή τις επιλογές ενός ατόμου ή μιας ομάδας.

2. Συμπεριφορά ή συνήθεια που έχει καθιερωθεί και επαναλαμβάνεται στο πλαίσιο μιας κοινότητας ή κοινωνικής πρακτικής.

Συνώνυμα

ήθος έθιμο συνήθεια χαρακτήρας ηθική κουλτούρα πρακτική νόρμα ρουτίνα τρόπος φύση ιδιοσυγκρασία στυλ κλίμα κώδικας ύφος πολιτισμός

Αντώνυμα

ανηθικότητα διαφθορά ασυνήθεια καινοτομία ανομία εξαίρεση παρανομία αναρχία

Παραδείγματα χρήσης

  • Το έθος της πόλης απαιτεί να χαιρετάμε τους γείτονες.
  • Έχει το έθος να διαβάζει πριν κοιμηθεί κάθε βράδυ.
  • Ιστορικά, το έθος των προγόνων μας διαμόρφωσε πολλές παραδόσεις.
  • Το έθος μιας εταιρείας φαίνεται από τις αποφάσεις της σε θέματα διαφάνειας και ηθικής.
  • Στα έργα της εποχής, το έθος του κοινού αντανακλάται στις επιλογές των συγγραφέων.