υπόλειμμα

ουσιαστικό

1. Το τμήμα ή η ποσότητα που παραμένει αφού αφαιρεθεί, χρησιμοποιηθεί ή καταστραφεί το κύριο μέρος.

2. Υλικό ή κατάλοιπο που προκύπτει από διαδικασίες όπως καύση, επεξεργασία ή χημικές αντιδράσεις και μένει στο τέλος της διαδικασίας.

Συνώνυμα

υπόλοιπο κατάλοιπο περίσσευμα απομείωμα απομεινάρι απολειφάδι ίζημα ψήγμα ίχνος υποπροϊόν ψίχουλο ρεστά σκουπίδι αποτύπωμα απόθεση

Αντώνυμα

σύνολο ολότητα ολόκληρο κάδος

Παραδείγματα χρήσης

  • Το υπόλειμμα του φαγητού έμεινε στο ψυγείο.
  • Οι χημικές ουσίες άφησαν επικίνδυνο υπόλειμμα στο έδαφος.
  • Το υπόλειμμα της διαίρεσης είναι τρία.
  • Κατά τις ανασκαφές βρέθηκε ένα υπόλειμμα τείχους από την αρχαιότητα.
  • Στο τέλος του έτους το υπόλειμμα του προϋπολογισμού μεταφέρθηκε στο επόμενο.