απομεινάρι

ουσιαστικό

1. Τμήμα ή ποσότητα που μένει από ένα σύνολο μετά από χρήση, κατανάλωση ή αφαίρεση.

2. Κομμάτι ή υπόλειμμα από υλικό ή αντικείμενο που απομένει μετά από επεξεργασία, κοπή ή καταστροφή.

Συνώνυμα

υπόλειμμα κατάλοιπο απομεινάρια υπόλοιπο περίσσευμα αποτύπωμα ίχνος θραύσμα σπαράγμα κομμάτι ψίχουλο κουφάρι

Αντώνυμα

σύνολο ολότητα ολόκληρο όλο ακέραιο πλήρες αρχικό

Παραδείγματα χρήσης

Το απομεινάρι του γεύματος ήταν ένα κομμάτι ψωμί στο πιάτο.
Στον λόφο ανακαλύφθηκε ένα απομεινάρι των αρχαίων τειχών.
Η παλιά πλατεία είναι ένα απομεινάρι της εποχής του μεσοπολέμου.
Μονάχα ένα απομεινάρι της παραδοσιακής τελετουργίας διατηρείται σήμερα.
Μετά τη φωτιά, ένα καμένο απομεινάρι έμεινε ανάμεσα στα χαλάσματα.