πρόσθεση

ουσιαστικό

1. Μαθηματική πράξη που συνενώνει δύο ή περισσότερους αριθμούς ή ποσότητες για τον υπολογισμό του αθροίσματος.

2. Ενέργεια ή αποτέλεσμα της προσθήκης ενός στοιχείου ή ποσότητας σε ένα σύνολο, με σκοπό την αύξηση ή συμπλήρωση αυτού.

Συνώνυμα

άθροιση αθροισμός προσθήκη συναθροισμός συνάθροιση ένωση συνένωση

Αντώνυμα

αφαίρεση αφαίρεμα μείωση ελάττωση κούρεμα διαγραφή απομάκρυνση αποκοπή κόψιμο

Παραδείγματα χρήσης

  • Η πρόσθεση των αριθμών 3 και 5 δίνει 8.
  • Η πρόσθεση επιπλέον μπαχαρικών βελτίωσε τη σάλτσα.
  • Η πρόσθεση δοντιού αποκατέστησε την ικανότητα μάσησης.
  • Η πρόσθεση ποδιού βελτίωσε την κινητικότητά του μετά το ατύχημα.
  • Στη γραμματική, η πρόσθεση προθέματος αλλάζει το νόημα της λέξης.