παραφωνία
ουσιαστικό1. Η νότα ή ο ήχος που παρεκκλίνει από την αρμονική σειρά ενός μουσικού έργου και προκαλεί αίσθηση λάθους ή σύγκρουσης με το υπόλοιπο σύνολο.
Συνώνυμα
δυσφωνία αναρμονία ασυμφωνία ντίσονανς αταίριασμα ανωμαλία θόρυβος απόκλιση παρέκκλιση ανομοιομορφία χάσμα εξαίρεση ανισορροπία αντίφαση ελάττωμα
Αντώνυμα
Παραδείγματα χρήσης
- Η παραφωνία στην ορχήστρα χάλασε την παράσταση.
- Η σκληρή της κριτική ήταν μια παραφωνία στο φιλικό κλίμα της συζήτησης.
- Η αισιόδοξη δήλωση φάνηκε σαν παραφωνία μέσα στη θλίψη της κοινότητας.
- Το μοντέρνο άγαλμα ήταν παραφωνία στο παλιό αρχιτεκτονικό σύνολο.
- Μια ελαφριά παραφωνία στο μικρόφωνο ακούστηκε στο τελικό ηχητικό αρχείο.