παράθεση

ουσιαστικό

1. Πράξη ή αποτέλεσμα απόδοσης τμήματος λόγου ή κειμένου αυτούσιου, συχνά με χρήση εισαγωγικών, ώστε να τεκμηριωθεί ή να αποδοθεί ακριβές περιεχόμενο από πηγή.

Συνώνυμα

δεξίωση αναφορά παρουσίαση έκθεση παραπομπή απαρίθμηση αναπαραγωγή γεύμα τραπέζι γιορτή φιλοξενία παραβολή σύγκριση αντιδιαστολή απόσπασμα καταγραφή λίστα ανάγνωση διατύπωση ανάπτυξη σερβίρισμα επίκληση

Αντώνυμα

απόκρυψη αποσιώπηση νηστεία σιωπή αποχή αναδίπλωση αποκλεισμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η παράθεση πηγών στο άρθρο ήταν σχολαστική.
  • Στη συζήτηση προκλήθηκε έντονη παράθεση απόψεων.
  • Ο συγγραφέας προχώρησε σε παράθεση αποσπασμάτων από το αρχαίο κείμενο.
  • Η παράθεση δυνάμεων κοντά στα σύνορα ανησύχησε την κυβέρνηση.
  • Για την έκθεση απαιτείται παράθεση στοιχείων και παραδειγμάτων.