ορίζοντας

1. Γραμμή φαινομενικής επαφής ανάμεσα στον ουρανό και την επιφάνεια της γης ή της θάλασσας, όπως εμφανίζεται από ένα συγκεκριμένο σημείο παρατήρησης.

2. Το όριο της ορατής έκτασης από ένα σημείο παρατήρησης, πέρα από το οποίο τα αντικείμενα δεν είναι ορατά λόγω της καμπυλότητας της γης ή άλλων εμποδίων.

3. Μεταφορικά, το πεδίο δυνατοτήτων, γνώσης ή εμπειρίας που είναι προσβάσιμο ή αντιληπτό σε κάποιον σε δεδομένη χρονική στιγμή.