κραυγή

ουσιαστικό

1. Δυνατός, έντονος φωνητικός ήχος που εκπέμπεται από άνθρωπο ή ζώο, συνήθως ως έκφραση έντονου συναισθήματος (φόβος, πόνος, χαρά, οργή) ή για να τραβήξει την προσοχή.

Συνώνυμα

ουρλιαχτό αναφώνημα αλαλαγμός βοή βόη οδυρμός θρήνος κράξιμο σκούξιμο στριγκλιά κλάμα βόγγος βόγκημα βόγκισμα αναστεναγμός φωνή έκκληση κλήση

Αντώνυμα

σιωπή σιγή ησυχία μούγγα ψίθυρος μουρμούρισμα ηρεμία αφωνία μουρμουρητό

Παραδείγματα χρήσης

  • Η κραυγή της γυναίκας ξάφνιασε τους γείτονες.
  • Μια κραυγή για βοήθεια έσπασε τη νύχτα.
  • Η κραυγή του πλήθους κατά της αδικίας αντήχησε στην πλατεία.
  • Η ζωγραφιά απέδιδε την κραυγή της ψυχής.
  • Μια κραυγή λύκου διαπέρασε το σκοτάδι.