κατηγορούμενος

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει απαγγελθεί επίσημη κατηγορία ή δίωξη και οποίο εμφανίζεται ενώπιον δικαστηρίου ή αρμόδιας αρχής για να απολογηθεί.

Συνώνυμα

εναγόμενος υπόδικος διωκόμενος αντίδικος ύποπτος ελεγχόμενος παραβάτης εγκληματίας φταίχτης καρφωμένος ένοχος μπλεγμένος εμπλεκόμενος

Αντώνυμα

κατήγορος διώκτης ενάγων θύμα αθώος δικαστής εισαγγελέας δικηγόρος ντετέκτιβ κριτής μάρτυρας επιθεωρητής αρχιφύλακας αμέμπτος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε κάθε συμμετοχή στο αδίκημα.
  • Η κατηγορούμενη αρνήθηκε τις κατηγορίες και προσκόμισε στοιχεία υπεράσπισης.
  • Οι κατηγορούμενοι κάθισαν στο εδώλιο κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας.
  • Οι κατηγορούμενες δήλωσαν αθώες κατά τη διάρκεια της δίκης.
  • Στους τίτλους εμφανίστηκε ως κατηγορούμενος πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες.