κάτοικος

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο ή ζωντανός οργανισμός που διαμένει συστηματικά σε έναν συγκεκριμένο τόπο, κοινότητα ή περιοχή.

2. Άτομο που έχει την κύρια ή μόνιμη κατοικία σε μια πόλη, οικισμό ή χώρα και θεωρείται μέλος της τοπικής κοινωνίας.

Συνώνυμα

ντόπιος μέτοικος ένοικος νοικάρης ενοικιαστής πολίτης ενδημής εγχώριος αυτόχθων αστός συγκάτοικος ενορίτης χωρικός οικιστής

Αντώνυμα

επισκέπτης τουρίστας περαστικός ξένος αλλοδαπός παραθεριστής διαρρήκτης νεοφερμένος περιηγητής οδοιπόρος περιπλανώμενος απόδημος δήμαρχος εισβολέας θυρωρός μετανάστης

Παραδείγματα χρήσης

Ο κάτοικος του τρίτου ορόφου έκανε καταγγελία για θόρυβο.
Η κάτοικος της γειτονιάς μας φύτεψε δέντρα στο πεζοδρόμιο.
Οι κάτοικοι του χωριού διοργάνωσαν λαϊκή συνέλευση.
Ο λύκος είναι κάτοικος των βουνών.
Είναι μόνιμος κάτοικος της χώρας και δεν χρειάζεται βίζα.