ιδιαιτερότητα

ουσιαστικό

1. Χαρακτηριστικό στοιχείο ή γνώρισμα που διαφοροποιεί ένα άτομο, αντικείμενο ή φαινόμενο από τα υπόλοιπα.

2. Στοιχείο που καθιστά κάτι ασυνήθιστο ή ξεχωριστό σε σχέση με το κοινό ή το αναμενόμενο.

Συνώνυμα

ιδιομορφία ιδιαιρότητα ιδίωμα ιδιοτυπία ιδιορρυθμία χαρακτηριστικό γνώρισμα μοναδικότητα ξεχωριστότητα διαφορετικότητα ατομικότητα λεπτομέρεια εξαίρεση ιδιότροπία ιδιότητα ιδιοσυγκρασία σπανιότητα χαρακτήρας ανωμαλία αποκλειστικότητα ειδικότητα

Αντώνυμα

ομοιομορφία ομοιότητα κανονικότητα κοινοτοπία κατηγορία γενικότητα ομοιογένεια ταυτότητα τύπος απλότητα γένος καθημερινότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ιδιαιτερότητα αυτού του έργου είναι ο συνδυασμός παραδοσιακού και μοντέρνου στοιχείου.
  • Παρατήρησα μια ιδιαιτερότητα στη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.
  • Στο πρακτικό αναφέρεται μια ιδιαιτερότητα που απαιτεί ειδική άδεια.
  • Η ιδιαιτερότητα της κατάστασης καθιστά απαραίτητες ξεχωριστές διαδικασίες.
  • Στην αξιολόγηση των μαθητών πρέπει να ληφθεί υπόψη κάθε ιδιαιτερότητα στην εκπαιδευτική τους πορεία.