ελαστικότητα

ουσιαστικό

Ιδιότητα ενός σώματος ή υλικού να παραμορφώνεται όταν ασκείται πάνω του δύναμη και να επανέρχεται, εν μέρει ή πλήρως, στο αρχικό του σχήμα όταν πάψει η δύναμη.

Συνώνυμα

ευκαμψία ευκαμψοτητα πλαστικότητα ευπλαστότητα επιείκεια δεκτικότητα διαλλακτικότητα υποχωρητικότητα ανθεκτικότητα χαλαρότητα

Αντώνυμα

ακαμψία δυσκαμψία ακαμψοτητα δυσκαμψοτητα αυστηρότητα σκληρότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Το λάστιχο έχει μεγάλη ελαστικότητα και επανέρχεται στο αρχικό του σχήμα.
  • Η ελαστικότητα της ζήτησης δείχνει πόσο αλλάζει η κατανάλωση όταν αλλάζει η τιμή.
  • Το ύφασμα αυτό ξεχωρίζει για την ελαστικότητα και την άνεσή του.
  • Στη δουλειά μου χρειάζεται λίγη ελαστικότητα στο ωράριο.
  • Η ελαστικότητα των αρθρώσεων μειώνεται συχνά με την ηλικία.