δεσμευτικός

επίθετο

Που δεσμεύει νομικά ή ηθικά ένα πρόσωπο, μια πλευρά ή μια απόφαση, ώστε να πρέπει να τηρηθεί.

Συνώνυμα

υποχρεωτικός αναγκαστικός υποχρεωμένος επιβεβλημένος οριστικός περιοριστικός τελεσίδικος επιτακτικός δεσμευμένος βέβαιος υποσχετικός

Αντώνυμα

προαιρετικός προαιρετός άκυρος αδέσμευτος ανεξάρτητος ελεύθερος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η συμφωνία που υπέγραψαν είναι δεσμευτική για τις δύο πλευρές.
  • Ο κανονισμός αυτός είναι δεσμευτικός και πρέπει να εφαρμοστεί.
  • Η απόφαση του δικαστηρίου θεωρήθηκε δεσμευτική για όλους τους εμπλεκόμενους.
  • Το ψήφισμα δεν είναι νομικά δεσμευτικό, αλλά έχει μεγάλη πολιτική σημασία.
  • Πριν ανακοινώσεις κάτι δημόσια, φρόντισε να μην είναι δεσμευτικό.